O godzinie 11.35 mamy wyjechać ze stacji Golders Green. Punktualnie co do minutki podjeżdża autokar. Kierowca, po napisaniu białą kredą, na naszych plecakach "KESWICK" i schowaniu ich do bagażnika, wpuszcza nas do wewnątrz autobusu. Miejsca mamy na samym końcu, za nami tylko toaleta. Mimo wszyst

Kiedy minęliśmy Birmingham, zaczęły się pagórki, a na nich widać było białe punkciki. To pasące się owieczki. Mijając wzgórza wreszcie o 18.35 dojeżdżamy na miejsce.

Keswick jest piękne... To małe miasteczko otoczone pasmem górskim. Niskie, kamienne domki wspaniale wpasowały się w ten krajobraz. Trochę się niepokoimy, bo nie mamy zarezerwowanego żadnego noclegu. Widzimy drogowskaz "CAMPING", podążamy, jak kieruje. Dochodzimy do budynku recepcji, na której drzwiach informacja, że czynne do 18.00. Jest już grubo po 19, ale Iza nie daje za wygraną i uparcie naciska dzwonek. Wreszcie otwierają się drzwi i staje w nich starsza, uśmiechnięta kobieta. Kierowniczka campingu. Stwierdziła, tylko, że jeżeli nie mamy samochodu lub przyczepy, to wita nas z otwartymi rękami.

Kamień spadł z serca! Udało się!!!

Kierowniczka od razu zauważyła nasz obcy akcent. Kiedy się dowiedziała, że z Polski, to ze śmiechem poprosiła nas, abyśmy do niej nie mówili po polsku, bo ona i tak nic nie zrozumie.

Wymieniliśmy z Izą spojrzenia i od razu przyszło nam na myśl, że byli tu nasi rodacy, który nie znali angielskiego i w związku z tym usiłowali dać jej przyspieszony kurs języka polskiego.

Po zapłaceniu za miejsce na kempingu (15 funtów za dobę) idziemy rozbić namiot. Jest bajkowo... Pole namiotowe nad samiutkim brzegiem jeziora, które jest otoczone górami. Już przy rozbijaniu namiotu powitały nas ciepłe spojrzenia turystów i powitania "hallo, how are you" - czyli, jak się mamy. Kolejną miłą niespodzianką, były czyste toalety i gorąca woda w kranach. Raj! Nawet nie próbujemy porównywać z polami namiotowymi w Polsce!!!