Czasami jestem złośliwy.

Pani Ela mówi, że nie tylko czasami,ale ona nie jest obiektywna... Jest moją żoną i do obowiązków żony należy utrzymywanie męża w odpowiedniej kondycji psychicznej i fizycznej. Co stara się robić na swój sposób...

Mając napad złośliwości i chcąc dokuczyć swojej teściowej robię pierogi. Ruskie.

Babcia dobiega setki, ale zachowuje całkiem sprawny umysł i w miarę sprawność fizyczną. Nudzi jej się i stara się, jak może uczestniczyć w naszym życiu, przed czym się bronimy rękami i nogami, uciekając z domu, kiedy tylko możemy.

Jak ja rozumiem Anglików i Holendrów uciekających z domów w nieznane... Dzięki swoim żonom i teściowym podbili kawał Świata... Oczywiście, jest, to moja teoria, z którą można się nie zgadzać, ale i tak nikt mnie nie przekona, że było inaczej. Czy mając w domu dobrze jechałby który na zatracenie?

Ale nie o tym ma być mowa...

Robię pierogi.

Najpierw, dzień przed, intensywnie o tym myślę, mając nadzieję, że dzięki temu same się zrobią.Rankiem, oczywiście, stwierdzam, że te cholerne Krasnoludy, nic nie zrobiły i cała robota spadnie, jak zawsze na mnie.

Życie jest ciężkie! Obieram ziemniaki i gotuję je w osolonej wodzie.

Zanim się ugotują kroję słoninkę, taki płatek 8 na 15  cm. Kroję drobniutko, bo to będzie dodane do farszu. Za jednym zamachem kroję, również i cebulę. Dużą.

Ziemniaki się ugotowały, więc wynoszę je na balkon, aby ostygły. Oczywiście wcześniej odlewam z nich wodę.